நான்கு மாதங்களுக்கு முன்பு நல்ல குளிர் சமயத்தில் பந்திப்பூரில், தமிழ்நாடு, கேரளா எல்லையின் அருகில், கர்நாடகாவின் எல்லைக்குள், 1450 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கும் ஹிமவத் கோபாலசுவாமி பெட்டா (மலை) எனும் மலைக்கோயிலுக்குச் சென்றோம்.
தில்லைஅகத்துChronicles - Heard Melodies are Sweet! But this unheard Melody is Sweeter!!!! இந்தத் தில்லைஅகம் எழுத்துக் கிறுக்குகளின் அகம். இந்தக் கிறுக்குகள் காணும் காட்சிகளில் மனதைத் தொட்டவை, பாதித்தவை, வலி தந்தவை, மகிழ்வு தந்தவை, வியக்க வைத்தவை, அமைதி தந்தவை, பற்றிய கிறுக்கல்களின் தமிழ்த் தொகுப்புகள். உட்படுத்துதலும், வெளிப்படுத்துதலும் உங்கள் கையில். உங்கள் ஆக்கப்பூர்வமான விமர்சனங்கள், கருத்துகள் வரவேற்கப்படுகின்றன எங்கள் தில்லைஅகத்தைச் செம்மைப்படுத்த.
நான்கு மாதங்களுக்கு முன்பு நல்ல குளிர் சமயத்தில் பந்திப்பூரில், தமிழ்நாடு, கேரளா எல்லையின் அருகில், கர்நாடகாவின் எல்லைக்குள், 1450 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கும் ஹிமவத் கோபாலசுவாமி பெட்டா (மலை) எனும் மலைக்கோயிலுக்குச் சென்றோம்.
1996 ல் "The New Yorker" பத்திரிகையில் வெளிவந்த இவரது கட்டுரையான 'The Fourth State of Matter' ல் 1991 ல் நடந்த அந்தப் படுகொலை சம்பவத்தால் தனக்கு நேர்ந்த அதிர்ச்சி, இழப்பு மற்றும் துயரத்தை, வாசிப்போர் மனதில் ஓர் இனம் புரியாத வேதனையையும் வியப்பையும் தோற்றுவிக்கும் விதத்தில் எழுதியிருக்கிறார். அத்துடன் கேங்க் லு எனும் இயற்பியல் ஆராய்ச்சி மாணவன் நிகழ்த்திய அந்தப் படுகொலையில் உயிரிழந்த, உடன் பணிபுரிந்தவர்கள் பற்றியும் அப்படுகொலை பற்றியும் அவனது தற்கொலை பற்றியும் விரிவாகச் சொல்கிறார். மட்டுமல்ல, அயனிமம் (Plasma) எனும் மின்மக் கலவை அல்லது மின்மக் கூழ்மம் பற்றியும் அரிய பல தகவல்களையும் தருகிறார்.
கோலி
அவரது வளர்ப்புச் செல்லமான கோலியைப் பற்றிச் சொல்லும் வரியோடு கட்டுரையைத் தொடங்குகிறார். வயதினால் உடல் நலக்குறைவுள்ள தன் வளர்ப்புச் செல்லமான கோலியை இரவில், சிறுநீர் கழிக்க வீட்டின் வெளியே கொண்டு வரும் பியர்ட், ஆகாயத்தில் மின்னும் செவ்வாய் மற்றும் மறைந்திருக்கும் வியாழன் கிரகங்களைக் காண்கிறார். இவற்றை எல்லாம் அவர் தெரிந்து கொள்ளக் காரணம் அவருடன் பணிபுரியும் இயற்பியல் விஞ்ஞானிகளுடனான தொடர்புதான். கோலியை வீட்டிற்குள் கொண்டு செல்லும் பியர்டிற்குத் தெரியும். மீண்டும் சில மணிநேரங்களுக்குப் பின் கோலியுடன், தான் வெளியில் வர வேண்டியிருக்கும் என்று.
ஆம்பர் கல்
கிறிஸ்டோஃப், காந்தமண்டலங்களைக் குறித்து விரிவுரை ஆற்ற உலகெங்கும் பயணிப்பதுண்டு. அப்படிப் போய்வரும் போதெல்லாம் பியர்டிற்குப் பல பரிசுப் பொருட்கள் வாங்கி வந்து அளிப்பதுண்டு. அவற்றுள் பியர்டிற்கு, கிறிஸ், ஒரு முறை போலந்திலிருந்து கொண்டுவந்த ஈயின் சிறகுகளை உள்ளடக்கிய ஆம்பர் கல்லும், மற்றொரு முறை பரிசளித்த யானைத்தோலால் ஆன பிரேஸ்லெட்டும் தான் மிகவும் பிரியமானவை.
கிறிஸ்ஸும் பியர்டும் வழக்கம் போல் அன்றும் பலவற்றையும் பற்றிப் பேசுகிறார்கள். கிறிஸ் சமீபகாலமாக அதிகம் ஆர்வம் காண்பிக்கும் சனிகிரகத்தைச் சுற்றியுள்ள வளையத்திலிருக்கும் அயனிமம் பற்றியும் அதிலுள்ள தூசுகளைப் பற்றியும், சமீபத்தில் ஜெர்மனியிலிருந்து வந்த 80 வயதான அவரது தாயை பல இடங்களுக்கும் கூட்டிச் சென்றது பற்றியும் பேசுகிறார். அதன் பின் பியர்ட், இயற்பியலில் ஆர்வமில்லாத கேங்க் லு மாலை வேளைகளில் லேபில் கணினியின் முன் தன் நேரத்தைச் செலவிடாமல் துப்பாக்கிப் பயிற்சி செய்யும் ஓரிடத்தில் தான் புதிதாய் வாங்கிய துப்பாக்கியுடன் பயிற்சி செய்வதைப் பற்றியும் சொல்கிறார்.
படுகொலை நிகழும் 1991 ஆம் ஆண்டில் அந்த வெள்ளிக்கிழமை (நவம்பர் 1) பியர்ட், தனக்கு வேலை எதுவும் அதிகமாக இல்லை என்பதால் கிறிஸ்ஸின் அனுமதியுடன் மதியமே வீட்டிற்குப் போகிறார். அப்போது அவரெதிரே நடந்து வரும் கேங்க் லு வைக் காணவும் செய்கிறார். ஆனால், கேங்க் லு, தான் தற்கொலை செய்து கொள்ளப் போவதாகவும் அதற்கு முன் சிலரைத் தனக்குத் துணையாக அழைத்துச் செல்லப் போவதாகவும் தன் சகோதரிக்கு எழுதிய கடிதம் அவனது பாக்கெட்டில் இருக்கிறது என்பது தெரியவில்லை. அவன் மறைத்து வைத்திருக்கும் ஷார்ட் கன் மற்றும் ரிவால்வரும் பியர்டின் கண்களில் படவில்லை.
அதன் பின் ஆளில்லாத ஒரு செமினார் ஹாலிற்குச் செல்கிறான் கேங்க் லு. தனது வலது கண்ணுக்கும் காதிற்கும் இடையே ரிவால்வரை வைத்து ட்ரிகரை அழுத்துகிறான். 12 நிமிடங்களில் எல்லாமே நடந்து முடிவடைகிறது. நிலை குலைந்த பியர்டிற்கு ஆறுதல் சொல்ல ஏராளமானோர் வருகிறார்கள். அவர்களில் "Vanished Husband" என்று அழைக்கப்படும் அவரது கணவரும் ஒருவர்.
கணவர் உள்ளிட்ட எல்லோரும் போன பின், இரவில் பியர்ட் கோலியுடன் வீட்டிற்கு வெளியெ வருகிறார். ஆகாயத்தில் ஹீலியம் பலூன் போல் மின்னி இருட்டை அகற்றும் எல்லா நட்சத்திரங்களும் நம்மை விட்டுப் பிரிந்தவர்கள்தான் என்று நம்புகிறார் பியர்ட். “பூமியின் சக்திகள் சூரியனின் சக்திகளை சந்திக்கும் சமநிலையின் ஒரு இடமான பிளாஸ்மாபாஸில் இருக்கிறார்கள். தூசியின் துகள்கள் சுழல்வதை நிறுத்தி, ஆழமான இடத்தில் அசையாமல் இருக்கும் அமைதியான இடமாக நான் அதை நினைத்துப் பார்க்கிறேன்" என்பவர்....
தன் கழுத்தில் தொங்கும், கிறிஸ் பரிசளித்த அந்த ஆம்பர் கல்லைப் பிடித்தபடி, "இது போலதானே"? என்கிறார். வேறு ஒரு நிலைக்குச் சென்ற கிறிஸ்ஸுடன் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு நிலையில் தொடர்பு கொள்வதாக நினைக்கும் பியர்டிற்கு, "ஆம் அதேதான்" என்று கிறிஸ் சொல்வது போல் தோன்றுகிறது. இப்படி பியர்ட், 'Fourth State of Matter" எனும் அவரது கட்டுரையில் வாழ்க்கை நிகழ்வுத் தொடரை வித்தியாசமாக, வாசிப்போரது சிந்தனையைத் தூண்டும் விதத்தில் முடிக்கிறார்.
(பின்குறிப்பு - இப்படி நம்மால் ஊகிக்கவும் உள்வாங்கவும் முடியாத பலவற்றை நம் வாழ்வில் காண, கேட்க அறிய வேண்டிய நிலை வரும். அவற்றை எல்லாம் நம்மால் இயன்றமட்டும் புரிந்து கொள்ள முயலலாம். அதுமட்டும்தானே நம்மால் செய்ய இயலும்.)
------துளசிதரன்
நல்ல கதை, நல்ல திரைக்கதை, நல்ல வசனம், நல்ல நடிப்பு, நல்ல ஒலி அமைப்பு மற்றும் நல்ல ஒளி அமைப்பு. இவை எல்லாம் அமையப்பெற்றால் நல்ல திரைப்படம் உருவாகும். இத்தனை 'நல்ல'துடன் நல்ல ஒரு கருத்தையும் நம்மை சிந்திக்கவைக்கும்படி சொன்னால் அந்தப்படம் எல்லோராலும் எல்லாக்காலத்திலும் பாராட்டப்படும் ஒன்றாகிவிடும். அந்தவிதத்தில் பார்க்கும் போது 'சூக்ஷ்மதர்சினி' எனும் மலையாளப் படம் அப்படி எல்லாவிதத்திலும் ஒரு நல்ல படம்தான். அதைப் பற்றித்தான் இன்று பார்க்கவிருக்கிறோம்.
இதைப் பற்றி ஒன்றும் சொல்லாமலிருக்க என்னால் முடிந்தவரை தாக்குப் பிடித்தேன். இனி முடியாது என்பதால்தான் இந்தக் கருத்து.
முந்தைய பதிவுகளை வாசித்தவர்கள், கருத்திட்ட அனைத்து நட்புகளுக்கும் எங்கள் மனமார்ந்த நன்றி. என் துபாய் பயணத்தின் ஐந்தாவது நாள் சென்ற இடங்கள் மற்றும் கடைசி நாள்.
துபாய்
நாட்கள் – ஐந்தாம் நாள் – 30-10-2023
அன்று நாங்கள் தனியாக மெட்ரோ மற்றும் பஸ் ஏறி மிராக்கிள் கார்டன் - Miracle Garden – அதிசயப் பூங்கா சென்று பார்க்க வேண்டும். காலை வழக்கம் போல் Baniyas Square லிருந்து மெட்ரோ ரயிலில் ஏறி Mall of Emirates – மால் ஆஃப் எமிரெட்ஸ் நிலையத்திற்குப் பயணித்தோம். போகும் வழியில் துபாய் ஃப்ரேமை – Dubai Frame ஐ மிகவும் அருகில் பார்த்தோம். 1 (காணொளியில்)
ஜோதிர் லிங்கமாய் பிர்பஞ்சத்தில் எங்கும் சிவமயமாகவும்
சிவசக்தியாகவும் நிற்கும் பரம் பொருளுக்கான ஒரு ராத்திரி. மாதமிருமுறை அமாவாசைக்கும்
பௌர்ணமிக்கும் முன் வந்து போகும் பிரதோஷம் விரதம் ஆகின்ற சிவராத்திரி வருடத்தில் மாசி
மாதம் வரும் அமாவாசைக்கு முன் வரும் போது மகா சிவராத்திரியாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
முனிகளும் யோகிகளும் பிறப்பறுத்து மோட்சம்
பெற அந்நாளை உபயோகிக்கும் போது, சாதாரண மக்கள் வருடத்தில் அந்த ஒரு நாளை அவர்கள் வழிபடும்
இறையின் திருநாமத்தை, நமசிவாய மந்திரத்தை இரவெல்லாம் உச்சரித்து அவர்களுக்குள் உறையும்
ஆத்மலிங்கத்துடனான தொடர்பை திடப்படுத்தும் நாள் என்று சொல்லலாம். எல்லோரையும் அதில்
பக்தியுடன் பங்கெடுக்கச் செய்ய அந்நாள் சிவபெருமான் பார்வதி தேவியை மணந்த தினம் என்றும்
மனித குலத்தைக் காக்க சிவபெருமான் ஆலகால விஷமருந்தி நீலகண்டனாய் மாறிய தினமென்றும்
சொல்லவும் நம்பவும்படுகிறது.
எல்லா மதங்களிலும் இதுபோன்ற பல சம்பவங்களின்
அடிப்படையில்தான் அவரவர்களது பண்டிகைகள் கொண்டாடப்படுகின்றன. அதுபோல் இந்து மதத்தில்
சைவ நெறியை பின்பற்றுபவர்களின் நம்பிக்கை இது.
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நம் முன்னோர்கள் கொண்டாடும்
சிவராத்திரி நாட்களில் பல அதிசய சம்பவங்களும் நிகழ்ந்து இருக்கின்றன. அவையெல்லாம் அடுத்த
தலைமுறைக்கு இறை உணர்வை வளர்க்க உதவியும் இருக்கிறன.
ஒரு வேடன் புலியிடமிருந்து தப்ப ஒரு வில்வ
மரமேறி மரத்திலேயே உறங்கி, விழாமல் இருக்க வில்வ இலைகளைப் பறித்து இறைவனின் நாமம் சொல்லி
ஒரு கல்லில் இட அக்கல் சிவலிங்கமாய் மாறி அங்கு இறைவன் தோன்றி அவனுக்கு மோட்சம் அளித்த
கதை.
இது போன்ற சம்பவங்களில் எல்லாம் வாய்மொழியாய்
பல தலைமுறையைக் கடக்கும் போது அவற்றில் ஏற்படும் கோர்த்தல், களைதல் மற்றும் மாற்றங்களைத்
தவிர்க்க முடியாது.
அப்படி கேரளத்தில் 135 ஆண்டுகளுக்கு முன்னும் ஒரு சம்பவம் நடந்திருக்கிறது. அதைப்பற்றிதான் நான் இங்கு சொல்ல இருக்கிறேன்.
1888 ஆம் ஆண்டு ஒரு சிவராத்திரி நாள். இடம்
நெய்யாற்றின் கரை அருகே உள்ள அருவிப்புரம். அன்றெல்லாம் பிற்பட்ட மற்றும் தாழ்ந்த இனமென்று
முத்திரை குத்தப்பட்டவர்களுக்குக் கோவிலுக்குள் மட்டுமல்ல அதன் அருகே கூடப் போகக்கூடாது
எனும் நிலை. அவர்களுக்கு என ஒரு கோவில் கட்டி வழிபட வசதியும் இல்லை. அனுமதியும் இல்லை.
அன்றைய இஸ்லாம் மற்றும் கிருத்தவர்களின் நம்பிக்கையை
பின்பற்றி பலரும் மதம் மாறி இறையருள் பெற்றிருந்தாலும் பலருக்கும் அப்படிச் செய்யத்
தயக்கம். பயம். வைகுண்ட சுவாமிகள், அய்யாவு சுவாமிகள் போன்றவர்கள் தந்த ஊக்கம், மதம்
மாறாமலேயே மூதாதையர்கள் வழிபட்ட முறையில் நாமும் வழிபடலாம் என்ற சிந்தை வளர உதவியது.
மருத்துவா மலையில் தியானத்திலிருந்து இறையை உணர்ந்த ஸ்ரீ நாராயண குரு எனும் இளம் சன்னியாசியிடம்
முறையிட்டதன் பலனாக அவர் ஆலோசனைப்படி நெய்யாற்றின் கரையில் நமச்சிவாய மந்திரம் சொல்லி
கூடியிருக்கும் மக்கள்.
இரவு 12 மணி அளவில் தன் தியானத்தை முடித்து
ஆசிரமத்திற்கு வெளியே வந்த குரு, ஆற்றின் ஆழமான சங்கரன்குழியில் முங்கி நீண்ட நேரத்திற்குப்
பின் ஒரு கல்லுடன் வருகிறார். தன் மார்போடு பிடித்தபடி நீண்ட மூன்று மணி நேர தியானம்,
நின்றபடி செய்கிறார். கண்களில் இருந்து வழியும் கண்ணீரால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட கல்,
வேடன் வில்வ இலைகளால் பூஜித்த கல் சிவலிங்கமானது போல், அதுவும் சிவ சைதன்யமுள்ள சிவலிங்கம்
ஆகிறது.
பரம்பொருளான ஜோதிர்லிங்கமும் ஆத்ம லிங்கமும்
உருகி வழிந்த கண்ணீரும் அங்கு கூடியிருந்த ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களின் சிவ நாமங்களும்
அந்த சிவராத்திரியில் சிவனை சிவசைதன்யத்தை அங்கு
வரவழைத்தது.
அந்த லிங்கம் சிவலிங்கமாக்கப்பட்டு அங்கிருந்த
பாறையில் அஷ்டபந்தமின்றி பிரதிஷ்டை செயப்படுகிறது. அப்படி அன்று வேத விதிப்படி அல்லாமல்
பிராமணர் அல்லாத ஒருவரால் பிரதிஷ்டை நடத்தியதால் வழக்கு தொடரப்பட்டு நீதிமன்றம் வரை
ஸ்ரீ நாராயண குரு சென்று வாதாடி இது முற்பட்ட வகுப்பினருக்கான சிவன் அல்ல பிற்பட்ட
வகுப்பினருக்கான சிவன் என்று சொல்லி வெல்லவும் செய்கிறார்.
அப்படி, கோவிலும் இறைவனும் இல்லை என்றிருந்த அன்றைய திருவிதாங்கூர், கொச்சி, மலபார் வாழ் பிற்பட்ட மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு மதமாற்றம் செய்யாமலேயே இறைவனும் கோவிலும் கிடைக்கச் செய்ததும் இதுபோன்ற ஒரு சிவராத்திரி நாளில்தான். அது போலவே 1924 ஆம் ஆண்டில், மார்ச் 3, 4 தேதிகளில் ஒரு சிவராத்திரி நாளில்தான் ஸ்ரீ நாராயண குரு ஆலுவாவில் சர்வபத மாநாடு நடத்தி எல்லா மதங்களும் ஒரே ஒரு ரகசியமான பரம்பொருளையே மையமாகக் கொண்டு இயங்குகின்றன. இறை உணர்வு ஆத்ம சுகம் தரும் ஒன்று. அதுவே எல்லா மதங்களும் கூறுவது. எனவே மனித குலத்திற்கு ஒரு சாதி, ஒரு மதம், ஒரு தெய்வம் தான் என்று சொல்லி மத வேற்றுமை பாராத இறை உணர்வின் முக்கியத்துவத்தையும் இந்த சிவராத்திரி நாளில்தான் விளக்கினார்.
எதிர்காலத்தில் இந்நிகழ்வுகளும் சிவராத்திரியின் பெருமை பற்றி பேசும்போது பேசப்படும்
என்பது உறுதி.
தங்கள் வாழ்வையே சிவபாதத்தில் வைத்து சிவபோகத்தில்
திளைத்து சிவலோகம் புகும் சிவனடியார்கள் போல் அல்லாமல் வருடம் ஒரு நாள் மட்டும் இரவு
சிவ தலம்/தலங்கள் சென்று இயன்ற மட்டும் சிவ நாமம் சொல்லி இறைவனை வேண்டும் சாதாரண மனிதர்களுக்கும்
சிவனருள் இறையருள் உண்டு. ஏனென்றால், நம்முள் உறையும் சிவனும் நாமும் ஒன்றே அதை உணரத்தான்
இந்த சிவராத்திரி.
எந்நாட்டவரின் இறையே போற்றி!
தென்னாட்டவரின் சிவனே போற்றி!
-------துளசிதரன்
துபாய் பயணத்தின் கடைசிப்பகுதி வர வேண்டியது ஆனால், இடையில் சிவராத்திரி வந்ததால் அதைக் குறித்து பதிவு போட நினைத்ததால் துபாய் பயணப் பகுதி பின்னர் வருகிறது.
கடந்த ஆண்டு வெளிவந்த ஜூட் ஆண்டனியின் 2018 எனும் படம் உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்ட அருமையான படம். புதிய திரைப்படக் கலைஞர்களும் நடிக நடிகையர்களும் டெக்னாலஜியும் ஒன்றுபட செயல்படும்போது மிக அருமையான படங்கள் நம் கண்களுக்கு விருந்தாகி மனதில் பதிவதுண்டு. கடந்த தினம் அப்படிப்பட்ட ஒரு திரைப்படம் பார்க்க நேர்ந்தது. அதை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளத் தான் இந்தப் பதிவு.
சில்லு - 1 - மூப்பியல்
உங்கள் வீட்டில் வயதானவர்கள் இருக்கிறார்களா? இல்லை நீங்களே Senior Citizen பட்டியலில் இளமைத் துள்ளலுடன் அடி எடுத்து வைக்கும் பருவத்தில் இருக்கிறீர்களா? சற்றே இதைக் கவனத்தில் கொள்ளவும். எங்களுக்கு வயசாகிடுச்சுன்னு யார் சொன்னது!!? என்ற குரல்கள் ஒலிப்பது எனக்கு மூன்றாவது காது பொருத்தாத சமயத்திலும் கேட்கிறது!!! Wait! Wait! யாருங்க சொன்னது வயசாகிடுச்சுன்னு? கவனமா இருங்கன்னுதானே சொல்லப் போகிறேன்.
தளத்தின்
பதிவுகளை வாசிப்பவர்கள், கருத்திடுபவர்கள் அனைவருக்கும் மிக்க நன்றி.
நாங்கள் தங்கியிருந்த இடத்தின் அருகே ஒரு சின்ன உணவகம். கண்ணூர்க்காரர் நடத்துவது. அங்குதான் இரண்டாம் நாள் இரவு முதல் சாப்பிட்டோம். இன்றும் (நான்காம் நாள்) காலை இட்லி வடை சாப்பிட்டுவிட்டு Baniya Square – பனியா ஸ்கொயர் மெட்ரோ நிலையத்தில் மெஷினில் ரீசார்ஜ் செய்தோம். ஏடிஎம் மெஷின் போல் திரையில் பார்த்து கவனமாகச் செய்ய வேண்டும்.