வட்லமுடி பயணம் 4 - அமராவதி-புத்த ஸ்தூபி-அருங்காட்சியகம்

கனகதுர்கா கோயிலுக்குச் சென்று விட்டு மீண்டும் நாங்கள் வட்லமுடிக்கு வந்துவிட்டோம்.  மறுநாள் காலை வட்லமுடியிலிருந்து தெனாலி சென்று அங்கு ரயில்நிலையத்தின் அருகிலிருந்த உணவகத்தில் காலை உணவு உண்டுவிட்டு (அந்த உணவகத்தில் இருந்த புத்தர் சிலை, மயில் சிலையை எடுத்த படங்கள்தான் இதற்கு முந்தையப் பதிவில் கொடுத்திருந்தேன்). தெனாலியிலிருந்து விஜயவாடா சென்று, விஜயவாடா பேருந்து நிலையத்திலிருந்து ஏறக்குறைய 45 கிமீ தூரத்தில் இருக்கும் அமராவதியைச் சென்றடைந்தோம். பேருந்துகள் மங்களகிரி வழியாகவும் செல்லுகின்றன, ஊண்டவல்லி வழியாகவும் செல்லுகின்றன. ஒவ்வொரு 15 நிமிடத்திற்கும் பேருந்துகள் இருக்கின்றன.

நாங்கள் ஊண்டவல்லி வழி செல்லும் பேருந்தில் ஏறிக்கொண்டோம். பலகிராமங்களின் வழி செல்லுவதால் 1 ½ மணி நேரம் ஆகின்றது. நம் வண்டியில் செல்லுவதென்றால் 50 நிமிடத்திற்குள் சென்றுவிடலாம். அமராவதியிலிருந்து வரும் வழியில் ஊண்டவல்லி குகைகளைப் (இது விஜயவாடாவிலிருந்து 6 கிமீ தூரம்தான்.)பார்த்துவிட்டு வந்தோம்.  எனவே முதலில் அமராவதி.

செல்லும் வழியெல்லாம் சிறு சிறு கிராமங்கள், வயல்களில், காலிஃப்ளவர், முருங்கை, பஞ்சு, பயறு, சிறு தானியங்கள் என்று வளம் கொழிக்கின்றது. ஆனால், அமராவதி இப்போது ஆந்திராவின்/சீமாந்திராவின் தலைநகரமாகப் போவதால் இந்த ஊரும் அழிவின் ஆரம்பத்தில் என்று சொல்லலாம். எங்களுடன் பேருந்தில் வந்த அந்த ஊர்க்காரர் ஒருவர் சொன்னதைக் கேட்ட போது மனம் மிகவும் வருந்திவிட்டது. தலைநகரமாகவிருப்பதால், பல விளை நிலங்களை அரசு கையகப்படுத்திவிட்டதாம். விவசாயிகளுக்கு அதற்கான பணத்தைக் கொடுக்கவில்லையாம். ஆனால், அவரது கவலை அதுவல்ல. எல்லா விளைநிலங்களும் இப்படிப் போய்விட்டால் அந்த விவசாயிகள் இனி என்ன செய்வார்கள் என்றும், ஆந்திராவின் முதன்மையான வளம் மிக்க விவசாயம் இறக்கிறது என்றும் மிகவும் வருந்தினார்.

முந்தைய பதிவிற்குக் குண்டூரைச் சேர்ந்த சுரேந்திரன் என்பவர் மிக வருத்தத்துடன் இட்ட பின்னூட்டக் கருத்தை இங்கு தருகின்றேன். அவர் சொல்லியதையேதான் பேருந்தில் வந்தவரும் சொல்லி வருந்தினார்.

lasuja12 ஜனவரி, 2016 ’அன்று’ பிற்பகல் 5:53

வணக்கம் திரு கீதா அவர்களே, எங்களுடைய ஊரை அழகாக காண்பித்ததற்கு, இன்னும் சில ஆண்டுகளில் நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ள அந்த சோகம் நிகழலாம் ஆந்திராவின் தலைநகர் தேடலில் விஜயவாட விற்கும் குண்டுருக்கு நடுவில் உள்ள அமராவதியை தேர்ந்தெடுத்தான் விளைவு சுமார் 55000 ஏக்கர் பச்சை பலேன்றுருக்க்ம் விலை நிலங்களை அரசு முற்றிலும் அழிதொழித்துள்ளது, இதுமட்டுமின்றி தலைநகருக்கு தேவையான மிகப்பெரிய விமானத்தளம் மற்றும் விளையாட்டுத்திடல் தொழிற்ச்சாலைகள் மற்றும் 45மாடி கட்டிடங்கள் 150க்கும் மேல் வர உள்ளது, இதற்க்கு தேவையான 30000 ஏக்கர் கையகபடுத்தும் வேளையில் அரசு இரங்கிஉல்லது நன்றி - சுரேந்திரன், குண்டூர்.

ஆம், பிரதமர் மோடி அதற்கு அடிக்கல்லும் நாட்டிவிட்டாரே!

படம் இணையத்திலிருந்து. ஆந்திராவின் புதிய தலைநகரம்...சிங்கப்பூரைப் போன்று என்று ஆந்திர முதல்வர் சொல்லியிருக்கிறார்.

சரி எனக்கு ஒரு சந்தேகம். ஏற்கனவே குண்டூரும், விஜயவாடாவும் நல்ல நிலையில் இருக்கும் போது இவற்றில் ஒன்றைத் தலைநகரமாகக் கொள்ளாமல் ஏன் அழகான, அமைதியான, வளமான இந்த ஊரைத் தலைநகரமாக்குகின்றார்கள்? சரி ஒரு வரலாற்றுத் தகவல். கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டுவரை அமராவதி ஆந்திராவின் தலைநகரமாக இருந்ததாம். அப்போது இது தன்யகட்டகா என்றும் தரணிக்கொட்டா என்றும் அழைக்கப்பட்டதாம்.  பின்னர் கி.பி. 2 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து, 1800 வரை கலாச்சாரத் தலைநகரமாக இருந்ததாம்.

அமராவதி, கிருஷ்ணா நதியின் கிழக்குக்கரையோரம் அமைந்துள்ள அழகான சிறிய ஊர். ஸ்வர்ணமுகி ஆற்றின் கரையோரம் என்றும் சொல்லுகின்றார்கள். அது எனக்குச் சற்றுப் புரியவில்லை. சுவர்ணமுகி ஆறு கிருஷ்ணாவின் கிளை நதியாக இருக்குமோ? இங்கு புகழ்வாய்ந்த அமரேஸ்வரர்/அமரலிங்கேஸ்வரர் கோயில் உள்ளது. அதனால்தான் இந்த ஊர் அமராவதி என்ற பெயர் பெற்றது என்று சொல்லப்படுகின்றது. அமரேஷ்வரர் கோயிலுக்குச் செல்ல முடியவில்லை. அமராவதிக்கு மேலும் பெருமை சேர்ப்பது இங்குள்ள தொல்பொருள் ஆராய்ச்சி மையத்தின் புத்தஸ்தூபி மற்றும் இரு அருங்காட்சியகங்கள்.

அமராவதியில்தான் புத்தர், காலச்சக்ரா எனும் போதனைகளை உபதேசம் செய்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது. புத்தரின் எலும்புத் துண்டை மண்ணில் புதைத்து அதன் மீதுதான் புத்த ஸ்தூபி கட்டப்பட்டுள்ளதாம்.  இதுதான் இந்தியாவிலுள்ள புத்த ஸ்தூபிகளில் பெரிதாம். அசோகர் காலத்தில் கட்டப்பட்டது என்றும் வரலாறு சொல்லுகின்றது. பின்னர் புத்தமதம் அழியும் நேரத்தில் இந்த ஸ்தூபி மண்ணில் புதையுண்டது. பின்னர் 18 ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கு வந்த வெளிநாட்டு அறிஞர்களில் ஒருவரான “கோலின் மெக்கன்சி (Colin Mackenzie) என்பவர்தான் இந்த மஹாசைத்யா/மஹா ஸ்தூபியைக் கண்டுபிடித்துத் தோண்டி எடுத்துப் புதிப்பித்தார்.

இதுதான் நாங்கள் செல்ல முடியாத அருங்காட்சியகம்-வெள்ளி-விடுமுறை. அதனால் வெளியிலிருந்து எடுத்தப் புகைப்படம்

புத்த ஸ்தூபிக்கும், அருங்காட்சியகத்திற்கும் சென்றோம். ஒரு அருங்காட்சியகம் பேருந்து நிலையத்தின் எதிரிலேயே இருக்கின்றது. ஆந்திரா சுற்றுலாத்துறை வளாகத்திற்குள். அங்கிருந்து சற்று தூரத்தில் (நடக்கும் தூரம்தான்) ஸ்தூபியும், மற்றொரு அருங்காட்சியகமும் உள்ளது. நுழைவுக்கட்டணம் ரூ 5. இந்த அருங்காட்சியகத்தில்  நாணயங்கள், புத்தரின் விக்ரகங்கள், ஸ்தூபம் எல்லாம் இருக்கின்றன என்று சொன்னார்கள். ஆனால், நாங்கள் பார்க்க முடியவில்லை. நாங்கள் சென்ற தினம் டிசம்பர் 25, கிறித்துமஸ், வெள்ளிக்கிழமை. இந்த அருங்காட்சியகம் வெள்ளிக்கிழமை மட்டும் மூடப்பட்டிருக்கும்.

செங்கற்களால் ஆன ஸ்தூபி இருக்கும் வளாகத்திற்குள் நுழைய ரூ 5 கட்டணம். பெரிய வளாகமாகவும், புல்தரைகளுடனும், பூங்காவுடனும் இருக்கின்றது.  நடுவில் ஸ்தூபி வட்ட வடிவில் இருக்கின்றது. இதைச் சுற்றி பிரதட்சிணம் செய்வதற்குப் பாதை உள்ளது.  நான்கு புறமும் வாயில்கள் இருந்திருக்கின்றது முன்பு.  இப்போது அவை இருந்ததற்கான அடையாளம் மட்டுமே. அங்கு ஒருவர் (ஆசிரியர்? கைடு?) ஸ்தூபி பற்றிய வரலாற்றுத் தகவல்களைச் சில மாணவிகளுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.  நிறைய பெரிய நெல்லிக்காய் மரங்கள் காய்த்துக் குலுங்கிக் கொண்டிருந்தன. நாங்களும் பறித்துச் சாப்பிட்டோம். விடுவோமா என்ன?! இங்குப் புகைப்படங்கள் எடுத்தோம் மொபைலில். காமெரா என்றால் கட்டணம் உண்டு ரூ 20.

தியான நிலை புத்தர், தியானமண்டபம்-படம்-இணையத்திலிருந்து

இந்த ஸ்தூபி வளாகத்தின் அருகில் தியான நிலையில் இருக்கும் மிகப் பெரிய புத்தர் சிலையும், தியான மண்டபமும் உள்ளது. அதன் அருகில் ஆறு ஓடுகின்றது. அழகான வேலைப்படுகளுடன் இருக்கின்றது. புகைப்படம் எடுக்க அனுமதி இல்லை. வெளியே இருந்து எடுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், மொபைலில் சரியாக வராததால் இங்கு இணையத்திலிருந்து......

சுற்றிய களைப்பா? கொஞ்சம் அமர்ந்துவிட்டு அடுத்து சுற்றுலாத்துறை வளாகத்திற்குள் இருந்த அருங்காட்சியகத்திற்குள் செல்வோம் சரியா. காத்திருப்பீர்கள்தானே?!.

-------கீதா

பயணங்கள் முடிவதில்லை - ரிலே தொடர்! On Your Mark! Set! Ready! Go!

http://www.travelchannel.com/ நம்மளால போக முடிகிறதோ இல்லையோ சும்மா இந்தச் சுட்டிக்குப் போய்ச் சுற்றிப்பாருங்கள்!!

சகோதரி/தோழி மைதிலி தொடங்கிவைத்த பயணங்கள் முடிவதில்லை ரிலே டார்ச் கொடுக்கப்பட்ட 10 பேரில் நாங்களும்.  ரிலே டார்ச்சைப் பெற்றுக் கொண்டாலும் தாமதமாகிவிட்டது.  இருந்தாலும் பயணங்கள் முடிவதில்லைதானே.  அது மைதிலி தொடங்கிவைத்த 10 பேர் அடுத்துத் பாஸ் ஆன் செய்ய அது தொடர்ந்து கொண்டுதானே இருக்கின்றது!! எனவே அவர்களுடன் நாங்களும் ட்ராக்கில் இணைகின்றோம் இன்று. கேள்விகளுக்குப் பதில்கள் ஒரு கட்டுரையாக.  

பயணம் என்பது எல்லோரது வாழ்விலும் ஏதோ ஒரு சமயத்திலோ, ஏதாவது ஒரு காரணத்திற்காகவோ, அடிக்கடியோ, அல்லது எப்போதாவதோ, சுற்றுலா என்றோ நிகழும் ஒன்றுதான். ஒரு சிலருக்கு நிகழாமலேயே கூட இருக்கலாம் பயணத்திற்கு வண்டிகள் கூட அவசியமில்லை. கால் நடையாகவும் மேற் கொள்ளலாம். இவற்றை எல்லாம் விட மனம் எனும் மாயக் குதிரை ஒன்றே போதும் முடிவில்லாப் பயணங்களுக்கு. 

நமது பயணத் திட்டங்களுக்குக் கூடத் தடை வரலாம். ஆனால் எந்தவிதத் தடைகளுக்கும் அஞ்சாத, அதை வெற்றிக் கொள்ளக்கூடிய, எல்லாவற்றையும் விஞ்சி நிற்கும்  பயணம் நமது இறுதிப் பயணமே! அது ஒன்றுதான் இவ்வுலகில் உண்மையான, யாராலும் மறுக்க முடியாத பயணம்! சரி நமக்கு அது இங்கு வேண்டாம்.....

ஸ்ப்பா .துளசி போதும் உன் தத்துவப் பயணம். இது ஜாலி ரைட்பா...இந்தப் பாரா வேணுமாப்பா...

பயணங்களில் ரயிலில் பயணிப்பது என்பது அலாதிதான். ரயிலின் ரிதம் காதிற்கு இதம். ஜன்னல் வழி எதிர்த் திசையில் ஓடும் நதிகளும், ஊர்களும், மலைகளும் கண்ணிற்கும் மனதிற்கும் விருந்து!

துளசி: முதல் ரயில்பயணம் என்பது தெளிவாக நினைவில்லை என்றாலும், போடியிலிருந்து மதுரைக்குச் செல்லும் ரயிலில் ஒரு நிறுத்தத்திலிருந்து ஏறி அடுத்த நிறுத்த்த்தில் இறங்கிய நினைவு..அதன் பின் வளர்ந்த பிறகு பல  ரயில் பயணங்கள்.

கீதா: நினைவு தெரிந்த, முதல் ரயில் பயணம் என்பது சிறு வயதில், இலங்கைத் தலைநகரிலிருந்து தலைமன்னார் வரை வந்த ரயில் பயணம் இரவில். என் சேட்டைகளைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமல் எனது பாட்டி, இருக்கையின் அடியில் ஒரு அரக்கன் படுத்திருப்பதாகவும், சேட்டை செய்யும் குழந்தைகளைப் பிடித்துப் போவதாகவும் சொல்லி என்னை அழைத்துவந்த நினைவு. அந்தச் சிறிய வயதில் நான் ரயிலை விட மிக மிக அனுபவித்தப் பயணம் தலைமன்னாரிலிருந்து இராமேச்வரம் வரை வரும் கப்பல் பயணம். இதைப் பற்றி எழுத வேண்டும் என்றால் தனிப் பதிவு வேண்டும் எனவே இங்கு சென்சார்.

மறக்கமுடியாத பயணம் என்று எதைச் சொல்லுவது என்று எங்கள் இருவருக்குமே தெரியவில்லை எல்லா பயணங்களையும், ஒவ்வொரு நொடியையும் அனுபவித்து மகிழ்வுடன் பயணிப்பதாலும், ஒவ்வொன்றிலும் ஒவ்வொருவிதமான, வித்தியாசமான அனுபவங்கள் கிடைப்பதால் எல்லாமே ஏதோ ஒரு வகையில் மறக்க முடியாத பயணங்களே. (ஏதேனும் மரண நிகழ்வுக்குப் பயணிப்பதைத் தவிர்த்து)

சீருந்து என்றாலும், பேருந்து என்றாலும், ரயில் என்றாலும் இரு சக்கரவாகனம், நடராஜா எல்லாவற்றிலுமே பயணிக்கப் பிடிக்கும். தனியாகவும், குழுவாகவும், குடும்பத்துடனும், நண்பர்களுடனும் பயணிக்கப் பிடிக்கும். பயணம் என்பதே இனிமையாக இருக்கும் போது! அதே சாலை, அதே வழி, தினமும் என்றாலும் கூட ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொருவித அனுபவப் பயணமே.

கீதா: மேலே சொன்னதுடன், பெரும்பாலும் பேக் பேக்குடன், சுமை இல்லாமல் மகனுடன் பயணிக்கப் பிடிக்கும். தனியாகப் பயணிக்க மிகவும் பிடிக்கும். பெரும்பான்மையான பயணங்கள் தனிமையில்தான். சுற்றுலா பயணங்களைத் தவிர. விமானப் பயணத்தின் போது ஜன்னலின் அருகில் என்றால் மேகக் கூட்டம் வேறொரு உலகு இருக்கிறதோ என்று வியக்க வைக்கும்.  திரையில் இந்திர லோகம், கடவுள்கள் உலகம் காட்டுவார்களே அப்படி ஒருவேளை இயக்குநர்கள் இதைப் பார்த்துதான் அப்படிக் காட்சி வைத்திருப்பார்கள் என்று நினைத்ததுண்டு. அத்தனை அழகு என்றால் அழகு, அதிசயமாக இருக்கும், நான் மிகவும் ரசிப்பதுண்டு.

இசையுடன் பயணிப்பது இருவருக்குமே பிடிக்கும் என்றாலும் குழுவாகவோ, குடும்பத்துடனோ பயணிக்கும் போது அங்கு இசை புறம்தள்ளப்பட்டு, பேச்சுகள், விளையாட்டுகள் முதலிடம் வகிக்கும். தனியாக என்றால் இசையுடன் பயணிப்பது உண்டு. சோகப்பாடல்கள் பிடிக்கவே பிடிக்காது.  மனதிற்கு இனிய மகிழ்வு தரும், உற்சாகம் அளிக்கும் பாடல்களே எங்கள் சாய்ஸ்.

.பகல் நேரப் பயணம் ஒருவித அனுபவம் என்றால் இரவு நேரப்பயணம் வேறுவித அனுபவம். இரண்டுமே பிடிக்கும். வெயில் காலத்தில் பயணம் என்பது கொஞ்சம் கஷ்டமான பயணமே. அதனால் அதைத் தவிர்க்க நினைப்பதுண்டு.

கீதா: இரவுப் பயணத்தில் ஆங்காங்கே தூரத்தில் விளக்குகளுடன் மின்னி மறையும் கிராமங்கள், சிறிய ஊர்கள், இரவில் நிலவின் வெளிச்சத்தில் மின்னும் நீர் நிலைகள், மரங்கள், மலைகளின் அவுட்லைன்களுடன் இரவு உருவங்கள் என்று ரசிப்பதுண்டு. சில் காற்றுடன் மழைச்சாரல் என்றால் கூடுதல் இன்பம். அதுவும் ரயிலில். எனக்கு ஜன்னல் இருக்கைதான் மிகவும் பிடிக்கும். கேட்டுப் பெறுவதுண்டு ரயிலானாலும், பேருந்தானாலும்.

வெகுதூரப் பயணத்தில் மிகவும் லைட்டான புத்தகங்கள், கதைகள், நாவல்கள் வாசிக்கப் பிடிக்கும். அதுவும் தனியாகச் சென்றால். குழு, குடும்பம் என்றால் அதற்கு வாய்ப்பு இருப்பதில்லை. பெரும்பாலும் வேடிக்கப் பார்த்துக் கொண்டு, ரசித்துக் கொண்டும் பேசிக்கொண்டும், விளையாடிக் கொண்டும் பயணிப்பதால்.

விருப்பமான ரைட் என்பதை விட ட்ரைவ்....கார் ஓட்டுவது மிகவும் பிடிக்கும் இருவருக்குமே. பயணத்தில் ஓட்டிக் கொண்டே ரசித்துக் கொண்டுப் பயணிப்பது மிகவும் பிடிக்கும். கடலை ஒட்டியப் பயணம், மலைப்பயணம் ரசிப்போம் இருவருமே.

கீதா: கார் ஓட்டுவது அலாதிப் பிரியம். ஒரு சில தொலைதூரப் பயணங்கள் ஓட்டியதுண்டு. என்றாலும் எனக்கு பைக் ரைடும் ரொம்ப்ப் பிடிக்கும். அதுவும் வெகுதூரம், மலைகளுக்கிடையில், காடுகளுக்கிடையில் கடற்கரை ஒட்டி என்று, பைக் ஓட்டத் தெரிந்தாலும் அதன் வெயிட்டை என்னால் ஹாண்டில் செய்ய முடியாத காரணத்தினாலும், நாலடியாராக இருப்பதால் கால்கள் தரையில் எட்டாத காரணத்தினாலும் ஓட்டுவதில்லை. ஹும் என்ன செய்ய?! அதனால் கார் டிரைவ் சாய்ஸ்.

கனவுப் பயணம் ஆஹா இருவருக்குமே நிறைய உண்டு. பல திட்டங்கள் சேர்ந்தும், தனித்தனியாகவும் என்று. பல இடங்கள் லிஸ்டில் உண்டு. சில இலக்குகளும் உண்டு. பார்ப்போம் வாழ்க்கைச் சக்கரம் இன்னும் எப்படி எல்லாம் சுழலும் என்று தெரியவில்லை. என்றாலும்....

பயணம் என்பது ஒரு சிறந்த ஆசிரியர். அனுபவ ஆசிரியர். பல பண்பாடுகளையும், நாகரிகங்களையும் கற்றுக் கொள்ள உதவும். பள்ளியில், கல்லூரியில் கற்காத பல பாடங்களையும், வாழ்க்கைப் பாடத்தையும் போதிக்கும். நமது சந்தேகங்களுக்கு மௌனமாக, அனுபவங்களின் வாயிலாகப் பதிலளிக்கும் ஒரு ஆசிரியர் என்றும் கூறலாம். இந்த உலகைக் கண்கள் வழி கண்டு மனதை விரிவாக்கி, நமது எண்ணங்களையும், கருத்துகளையுமே மாற்றிப் பண்படுத்தி, வடிவமைக்கும் ஆசிரியர்.

வாழ்வின் மீதான நம்பிக்கையையும், வாழ வேண்டும் என்ற உந்து சக்தியையும் ஊர்ஜிதப்படுத்தும். அதனால் வாழ்க்கையின் மீது ஒரு ஆர்வம் கூட உருவாகுகிறது. வாழ்வை நேசிக்கக் கற்றுக் கொள்வதால் வாழ்க்கையை வேறு ஒரு கோணத்திலும், வித்தியாசமான, பரந்த பார்வையுடனும் பார்க்கவும் உதவுகின்றது.

பயணம் ஆழமான அன்பையும், நேசத்தையும் கூடப் புரிய வைக்கிறது. பல புதிய நட்புகளை உருவாக்குகிறது, புதிய மனிதர்களையும் புரிந்துக் கொள்ளவும், நேசிக்கவும் வைக்கிறது.  இந்த உலகம் மிகவும் பரந்தது, அதில் எண்ணற்ற ரகசியங்கள் ஒளிந்திருக்கின்றன என்பதை உணர வைக்கிறது.  பயணங்களால் நமது ஆளுமை விரிவடைகிறது.

ஆதலால் பயணம் செய்வீர்! முடிவில்லாப் பயணங்களை! அது உங்கள் வீட்டிலிருந்து அடுத்த வீட்டிற்கு என்றாலும்!!!!!! (லொள்ளுப்பா இந்த கீதா) ஏனென்றால் பயணங்கள் முடிவதில்லை!!!!

சரி! என்ன ஸ்ரீராம் ரெடியா? எங்கள் ரிலே டார்ச்சை (நோ டார்ச்சர்!!!!) வாங்கிக் கொள்ள? துளசிகோபால் சகோ, கூட்டாஞ்சோறு செந்தில், முனைவர் ஜம்புலிங்கம் ஐயா, ஜிஎம்பி சார், தேனம்மை சகோ, ஆவி, சீனு, கலையாத கனவுகள் ராஜி, கீதா சாம்பசிவம் சகோ, ரஞ்சனி சகோ, திருப்பதி மகேஷ் எல்லாரும் ரிலே ட்ராக்குக்கு வாங்கப்பா...(உங்கள்ல யாரெல்லாம் ஏற்கனவே ட்ராக்குல இருக்கீங்களோ தெரியல...!!) பயணக் களைப்பு எங்களுக்கு கொஞ்சம் ரெஸ்ட் நீங்க தொடருங்க...எங்களுக்கு அடுத்தப் பயணம் இருக்குதே! சகோ மைதிலிக்கு மிக்க நன்றி! இப்படி அழகான ஒரு சங்கிலி ரிலே ஏற்படுத்தியமைக்கு! 

 

படங்கள் - இணையத்திலிருந்து.

சகோதர, சகோதரிகள் அனைவருக்கும் எங்கள் இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துகள்

ஸ்ரீராம் எழுப்பிய கேள்வி சரிதானே...கேள்விகள் இல்லை என்றால் எப்படி நீங்கள் பதில் அளிப்பீர்கள்..சரி இதோ கேள்விகள் அதன் சுட்டியும்... http://makizhnirai.blogspot.com/2016/01/travel-with-my-friends.html

1. பயணங்களில் ரயில் பயணம் எப்போதும் அலாதி தான். உங்கள் முதல் ரயில் பயணம் எப்போது என நினைவிருக்கிறதா?

2. மறக்க முடியாத மகிழ்ச்சியான பயணம் எது?

3. எப்படிப் பயணிக்கப் பிடிக்கும்?

4. பயணத்தில் கேட்க விரும்பும் இசை

5. விருப்பமான பயண நேரம்

6. விருப்பமான பயணத் துணை

7. பயணத்தில் படிக்க விரும்பும் புத்தகம்

8. விருப்பமான ரைட் அல்லது ட்ரைவ்

9. பயணத்தில் நீங்கள் முணுமுணுக்கும் பாடல்

10. கனவுப் பயணம் ஏதாவது?

மத்தியப்பிரதேசம் அழைக்கின்றது - வெங்கட்நாகராஜ்-மின் நூல் கருத்துரை

இலக்கியங்கள் இனிதாவதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. அதில் முக்கியமான ஒன்று, கவிதை, கதை, கட்டுரை போன்ற இலக்கியப் படைப்புகளிலுள்ள, அதைப் படைத்தவரின் முத்தான வார்த்தைகளைத் தாங்கிய வரிகள், அதை வாசிப்பவரைத் தம் சிறகிலேற்றி, அப்படைப்பாளி கண்ட காட்சிகளைக் காண்பித்து, கொண்ட மகிழ்வினைக் கொள்ளச் செய்து, அவர் மூழ்கிய இன்ப வெள்ளத்தில் வாசிப்பவரையும் மூழ்க வைக்கும் என்பதுதான் உண்மை. அப்படியிருக்கையில், இலக்கியப்படைப்பே ஒரு பயணக் கட்டுரையானால் எப்படி இருக்கும்?!

கண்ணுக்கு விருந்தாகும் காட்சிகள் ஒவ்வொன்றையும் கண்ணால் காணாமலேயே மனக்கண்ணில் காணக்கூடிய வாய்ப்பை அல்லவா நாம் கிடைக்கப் பெறுவோம்!  அத்தகைய பயணங்களை மேற்கொள்பவரும், அதை எழுதுபவரும் நம் வெங்கட்ஜியானால், வாசிப்பவர்கள் எல்லாவிதத்திலும் கொடுத்து வைத்தவர்கள் என்றுதானே சொல்லவேண்டும்! எனவே, இதை வாசிக்கத் தீர்மானித்த நீங்கள் கொடுத்து வைத்தவரே.

     தான் கண்ட காட்சிகளைக் கச்சிதமாக விவரிக்கும் திறனும், காதில் கேட்பவைகளில் எல்லோரும் அறிய வேண்டியதை மட்டும் அளவாக, அழகாகச் சொல்லும் திறனும், இடையிடையே தேவையான இடத்தில், தேவையான அளவில் தன் கருத்துகளையும், எண்ணங்களையும், தன்னகத்தே மலரும் நினைவுகளையும் சேர்த்துத் தன் படைப்புகளை அழகுபடுத்தும் திறனும் வாய்ந்தவர் நம் வெங்கட்ஜி. இயற்கையைப் பூசிக்கும் பூசாரி ஆகிய ஆங்கிலக் கவிஞர் வில்லியம் வேர்ட்ஸ்வொர்த் (William Wordsworth) நினைவுக்கு வருவதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.  “The spontaneous overflow of powerful feelings: it takes its origin from emotion Recollected in Tranquility”.   “Nature teaches everything to us.  Nature watches us every time”. இயற்கை நமக்கு எல்லாமே கற்றுத் தருகிறது”.

     வெங்கட்ஜி அவர்களின் எழுத்துகள் வசீகரமானவை. மிக எளிதான நடையில் சொல்லிச் செல்வது மிக மிகச் சிறப்பான ஒன்று. பயணக் கட்டுரைகளின் இடையே சிறிது நகைச்சுவையும் விரவி வருவது மேலும் சுவையூட்டுவதாகவே இருக்கின்றது. “ஜன்னல் வழியே கிருஷ்ணர் தெரிகிறாரா என்று பார்த்தேன். அவரைக் காணவில்லை. கோபியர்களுடன் “மார்னிங் வாக்” சென்று விட்டார் போல.” “ஆக்ரா என்றால் கொஞ்சம் உதறல்.  பல முறை தாஜ்மஹால் சென்றதுண்டு. ஷாஜஹான் கூட இத்தனை முறை பார்க்க வந்ததில்லை என்று சொல்லிக் கொண்டு மும்தாஜ் கூடவே வந்து விட்டால்?!!” என்பன சில உதாரணங்களே.

அவர் சில வருடங்களுக்கு முன், அலுவலகத்தில் இரண்டு மாத பயிற்சி ஒன்றில் கலந்து கொண்டபோது, பயிற்சியின் ஒரு பகுதியாகத் தன் அலுவலக நண்பர்களுடன் மத்திய பிரதேச மாநிலத்தில் மேற்கொண்ட 4 நாள் பயணத்தில் கண்ட காட்சிகளைத் தன் வலைத்தளத்தில் 27 இடுகைகளாக வெளியிட்டிருந்தார். இதோ இப்போது அவற்றைத் தொகுத்து ஒரு மின் புத்தகமாக வெளியிட்டும்விட்டார். நேரத்தை வீணாக்காமல், பயணத்தின் அடுத்த பகுதியை வாசிக்க, அடுத்த இடுகை வரும் வரை காத்திருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லாமல் உட்கார்ந்த இடத்திலேயே ஒரே மூச்சாக அவரது நான்கு நாள் பயணத்தை நாமும் பயணித்து முடித்து, நம் மனதில் சேமித்து வைக்கக் கிடைத்த அரிய வாய்ப்பிது.

     இப்பயணக் கட்டுரை வாசிக்கையில், “சில சமயங்களில் பயணம் ஆழமான அன்பையும், நேசத்தையும் கூட புரிய வைக்கிறது.  பல புதிய நட்புகளை உருவாக்குகிறது. புதிய மனிதர்களை நேசிக்க வைக்கிறது.  இந்த உலகம் மிகவும் பரந்தது, அதில் எண்ணற்ற ரகசியங்கள் ஒளிந்திருக்கின்றன” என்பதை உணர வைக்கிறது. அதற்குச் சிறந்த உதாரணமாக, “ரோஷ்ணி”யில் -“REHABILITATION OPPORTUNITIES SERVICE & HEALTH FOR THE NEUROLOGICAL IMPAIRED”- நாமும் வெங்கட்ஜி சந்தித்த அதுலையும், சேதனையும் காண்கிறோம்.

     இந்தக் கட்டுரையில் பல இடங்களைப் பற்றிய குறிப்புகளை மிக அருமையாகச் சொல்லிச் செல்கின்றார். இடங்களின் வரலாறுகளைக் கூட நினைவில் வைத்துக் கொண்டு அவர் அனாயாசமாகச் சொல்லுவது மிக மிக வியப்பாக இருக்கின்றது. நுணுக்கமான தகவல்களைத் தருவதில் வல்லவராகவும் இருக்கின்றார்.

தான்சேனின் சமாதிக்கருகே பூத்துக் குலுங்கும் ரோஜாக்களையும் காண்கிறோம். இலைகள் தினம் தினம் பறி போய்கொண்டிருக்கும் புளியஞ்செடியைக் கண்டு வருந்துகிறோம். ஜெயவிலாஸ் அரண்மனை சாப்பாட்டு மேசையில் இயங்கும் வெள்ளி ரயிலைக் கண்டு நாமும் வியக்கிறோம். 7 டன் எடையுள்ள 248 மெழுகுவர்த்திகளை ஏற்ற முடிகின்ற அலங்கார விளக்கைக் கண்டு அதிசயிக்கிறோம்.

அரண்மனையில் வைக்கப்பட்டிருக்கும், வேட்டையாடப்பட்டுப் பதப்படுத்திய புலிகளைக் கண்டவர், “புலிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்து விட்டது எனப் புலம்பி என்ன பயன்?  அந்தக் காலத்திலேயே இது போன்ற ராஜாக்களும், வெள்ளைக் காரர்களும் நமது நாட்டின் சொத்தை மட்டும் அடித்துக் கொள்ளவில்லை.  நமது வனங்களின் செல்வத்தினையும் அல்லவா அடித்துக் கொன்றிருக்கிறார்கள்.”  என்று பதிந்த அவரது ஆதங்கம் நம்மையும் தொற்றிக் கொள்கின்றது.

 

குவாலியர் சிறைக் கைதிகள் நெய்த, தர்பார் ஹாலில் விரிக்கப்பட்டிருக்கும், ஆசியக்கண்டத்திலேயே மிகப் பெரிய கம்பளத்தைக் கண்டு வியக்கிறோம். குவாலியர் கோட்டையில் காணும் கல்லாலான திரைச் சீலையைக் கண்டு அதிசயக்கிறோம். குவாலியர் கோட்டையில் காண்பிக்கப்படும் ஒலியும் ஒளியும் நிகழ்ச்சியைக் கேட்பதோடு மட்டுமல்ல, குவாலியரின் பெயருக்குக் காரணமான குவாலிபா முனிவரின் குரலையும் கேட்கிறோம்.  மாமியார் மருமகள் கோயில் என்பதை வாசித்ததும் மிகவும் ஆச்சரியமாக இருந்தது.  அதை நீங்களும் வாசித்து வியப்பீர்கள்.

தாஜ்மகால் போல் அங்குள்ள குஜ்ரி மகால் எழுப்பப்படக் காரணமான அந்த மான்விழியாளை நாமும் நம் மனக்கண்ணில் காண்கிறோம். “டிக்ரா” அணையில் படகு சவாரி செய்கிறோம்.  மாதவ் தேசிய பூங்காவில் திறந்த ஜீப்பில் பயணித்து மான் கூட்டங்களையும், மயில்களையும் காண்கிறோம். “பதையா குண்ட்” சிவலிங்க தரிசனம் செய்கிறோம்.

இந்திய அரசாங்கத்தால் மஹாவிருக்ஷ் புரஸ்கார் பெற்ற, “கதம்” மரத்தைப் பார்க்கிறோம். மூலிகைப் பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்யும் தொழிற்சாலையில் குவித்து இடப்பட்டிருக்கும் அஸ்வகந்தா, இஞ்சி, சீயக்காய், மேத்தி போன்றவற்றைக் கண்டு வியக்கிறோம். ஓர்ச்சாவிலுள்ள ராமராஜா மந்திரைத் தரிசிக்கிறோம்.  ஜான்சியில் பெல் யூனிட்டில் தயாரிக்கப்படும் ரயில் இஞ்சின்கள் மற்றும் ட்ரான்ஸ்ஃபார்மர்களையும் கண்டபின்  வெங்கட்ஜியுடன் ரயிலேறி அவர் புதுதில்லிக்கும், நாம் நம் வீட்டிற்கும் பயணிக்கிறோம்.

வெங்கட்ஜியின் செலவில் நான்கு நாள் இலவசமாக மத்தியப்பிரதேசத்தில் பயணித்ததற்குக் கண்டிப்பாக திருமிகு வெங்கட்நாகராஜ் (வெங்கட்ஜி) அவர்களுக்கு நன்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும் என்ற தீர்மானத்தை, இதை வாசிக்கும் ஒவ்வொருவரும் நினைப்பார்கள் என்பதில் எங்களுக்கு எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை.

மற்றவர்கள் பார்க்காத பார்வையில் பார்த்து எழுதுவது இவரது தனிச் சிறப்பு. ஒருவேளை அவருக்குப் புகைப்படக் கலையில் ஆர்வம் இருப்பதால் காமெரா கண்கள் வழி பார்ப்பது போல் பார்ப்பதாலும் இருக்கலாம். அதனால்தானோ என்னவோ இவர் தரும் குறிப்புகள் மட்டுமின்றி, பயணம் செய்யும் போது எடுக்கும் புகைப்படங்களும் பல வித்தியாசமாக, மிக மிக அருமையாகக் கண்ணிற்கு விருந்தளிப்பவையாக இருக்கின்றன. இவரது பயணக்குறிப்புகள் நாம் பயணம் மேற்கொள்ள உதவியாகவும் இருக்கின்றன என்பதையும் இங்குக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும்.

ஒரு நல்ல யாத்ரீகன் தனது பயணத்தைக் குறித்துப் பல அனுபவப் பாடங்களையும், தனது பார்வையையும், கருத்துக்களையும் பயணக் கட்டுரைகளாகப் பதிவு செய்வதில் தவறுவதில்லை என்பதை திருமிகு வெங்கட்நாகராஜ் நிரூபித்துள்ளார். நிரூபித்தும் வருகின்றார் தனது வலைத்தளத்தில். 

http://venkatnagaraj.blogspot.com/2016/01/blog-ost_10.html வாசித்துப் பாருங்கள்.  நீங்களும் எங்கள் கருத்தை ஏற்றுக் கொள்வீர்கள்! வெங்கட்ஜியுடன் அவரது கட்டுரை வழி பயணம் செய்யப்போகும் உங்களுக்கு எங்கள் வாழ்த்துகள்.

வெங்கட்ஜியின் புத்தகத்தைத் தரவிறக்கம் செய்து கொள்ள சுட்டிகள் இதோ.

ஆன்ட்ராய்டு(FBreader), ஆப்பிள், புது நூக் கருவிகளில் படிக்க/பதிவிறக்க:

மத்தியப் பிரதேசம் அழைக்கிறது epub

புது கிண்டில் கருவிகளில் படிக்க:

மத்தியப் பிரதேசம் அழைக்கிறது mobi

குனூ/லினக்ஸ், விண்டோஸ் கணிணிகளில் படிக்க:

மத்தியப் பிரதேசம் அழைக்கிறது A4 PDF

பழைய கிண்டில்,நூக் கருவிகளில் படிக்க:

மத்தியப் பிரதேசம் அழைக்கிறது - 6 INCH PDF

இணையத்தில் படிக்க:

மத்தியப் பிரதேசம் அழைக்கிறது  - நன்றி வெங்கட்ஜி. 

இங்கு சுட்டி சொடுக்க முடியவில்லை என்றால் அவரது தளத்தின் சுட்டி மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கு சென்றால் தரவிறக்கம் செய்து கொள்ள முடியும்.  மீண்டும் அவரது தளத்தின் சுட்டி இதோ http://venkatnagaraj.blogspot.com/2016/01/blog-ost_10.html 

(பின் குறிப்பு: எனது வட்லமுடி பயணக் கட்டுரை அடுத்த பதிவு நான் கண்டு மகிழ்ந்த அமராவதி தலைநகர் என்ற பெயரில் எப்படி அழிய இருக்கின்றது, அழிந்து வருகின்றது, குறிப்பாக விளை நிலங்கள் பற்றியும் வரும். - கீதா.

 அதற்கு முன் ரிலே தொடர் பயணங்கள் முடிவதில்லை. ரிலேயில் பங்கு பெறுபவர்கள் சிலர் பதிவுகள் எழுதியுள்ளனர்.  அதற்கு நாங்கள் பின்னர் வருகின்றோம் ரிலேயில் இருப்பதால்!!! அதுவரை மத்தியப் பிரதேசத்தை வெங்கட்ஜியுடன் சுற்றிவிட்டு வாருங்கள்.)

    

வட்லமுடி பயணம்3 - பிரகாசம் பேரஜ்-பவானி தீவு-கனகதுர்கா கோயில்

ப்ரகாசம் அணை கிருஷ்ணா நதியின் மீது கட்டப்பட்ட மிகப் பெரிய அணை. மிக மிக அழகாக உள்ளது. இரவுக் காட்சியும் மிக அழகு. இதன் நீளம் 2 ½ கிமீ. இதன் மேல் சாலையும் இருக்கின்றது. இது 76 தூண்களைக் கொண்டுள்ளது. இதில் 70 தூண்கள் குண்டூர் மாவட்டத்திலும், 6 தூண்கள் கிருஷ்ணா மாவட்டத்திலும் இருக்கின்றது. அதாவது மாவட்ட எல்லைப் பிரிவு! இதன் மிகப் பெரிய வெற்றியே ஆந்திராவின் விவசாயத்தை வெற்றிகரமாக வைத்திருப்பதுதான். இந்த விவசாயத்தின் நிகழவிருக்கும் சோகக்கதை பின்னர் சொல்லுகின்றேன். இது மூன்று கால்வாய்களாக ஓடுகின்றது. இதன் நீர்தான் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய்க்கும் வருகின்றது. (இந்தப் பக்கின்ங்ஹாம் கால்வாய்தான் சென்னைக்கும் வருகின்றது கிருஷ்ணா, கோதாவரி நீரைச் சுமந்து கொண்டு. அப்படியிருக்க ஏன் கிருஷ்ணா நதி நீரைக் கொண்டு வரத் தனியாகக் கால்வாய் வெட்டிக் கொண்டு வந்தார்கள் என்றக் கேள்வி எல்லாம் கேட்கக் கூடாது.)

இந்தப் ப்ரகாசம் அணையின் அருகில் படித்துறையும், நான்கு ஐந்து படிகள் வரை நீர் இருக்க படித்துறையைச் சுற்றி கம்பிகளால் ஆனத் தடுப்பும் இருக்கின்றது. அங்கு மக்கள் குளிக்கின்றார்கள். நீர் அதிகம் ஆகும் போது இன்னும் படிகள் மேல் நீர் ஏறலாம். அப்போது குளிக்க அனுமதிப்பார்களா தெரியவில்லை. இந்தப் படிகளின் மேல் நீளமாகக் குழாய்கள் கட்டி ஷவர்கள் போன்று நீர் விழுகின்றது. அதிலும் மக்கள் குளிக்கின்றார்கள். இந்தக் கரையில் தான் பவானித் தீவிற்குச் செல்ல படகுத் துறையும், பயணச் சீட்டு வாங்கும் கவுண்டரும் உள்ளது. இந்தப் படித்துறையிலிருந்து கனகதுர்கா கோயிலுக்குச் செல்லும் படிக்கட்டுகளின் ஆரம்பமும். கோயிலிற்கு, பவானித் தீவிற்குச் சென்று விட்டு வருவோமா.

பவானித் தீவு என்பது கிருஷ்ணா நதியின் மறு கரையின் அருகில் இருக்கும் தீவு.  இது நதியின் நடுவில் இருக்கும் பெரிய தீவுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகின்றது. படகு காலை 8 மணியிலிருந்து, இரவு 9 மணி வரை என்று சொல்லப்பட்டாலும் பெரும்பாலும் 9 மணி வரை இருப்பதில்லையாம். கூட்டத்தைப் பொருத்து போலும். படகில் சென்று வர ஒருவருக்கு ரூ 50. பவானித் தீவு குறிப்பாக சுற்றுலாவிற்காக மேம்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆந்திரா சுற்றுலாத் துறையின் கீழ் வருகின்றது. படகில் செல்ல 15-20 நிமிடங்கள். பவானித் தீவில் நிறைய கம்பெனிகள் சில கான்ஃபெரன்ஸ் சந்திப்புகள் நிகழ்வுகள் நடத்துகின்றார்களாம். அதற்கான ஒரு கான்ஃபெரன்ஸ் ஹால் 60 பேர் அமர்வதற்கான இருக்கை வசதிகளுடன் இருக்கின்றது.

24 காட்டேஜுகள் இருக்கின்றன, இருபடுக்கைகள் கொண்டதாக. 4 மரத்தின் மீதான வீடுகள்-அப்படிச் சொல்லப்பட்டாலும் காட்டில் இருப்பது போன்ற மரத்தின் மீதான வீடுகள் போல் இல்லை. கீழிருந்து மரத்தினால் தூண்கள் வைத்து அதன் மேல் மரத்தினால் வீடு போன்ற ரூம்கள் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. இது மரத்தின் மேல் இருப்பது போன்ற ஒரு தோற்றம் அவ்வளவே. இவையும் இரு படுக்கைகள் கொண்டவையாக உள்ளன. நிறைய புள்வெளிகளும், மரங்களும், பூச்செடிகளுடனான பூங்கா போன்றும், நடைபாதைகளும் உள்ளன. நீச்சல் குளம் இருக்கின்றது. ஏரோபிக்ஸ்-கயிற்றின் மீது நடப்பது போன்ற சாகச விளையாட்டுகளுக்கான வசதிகள் இருக்கின்றன. 

இந்தத் தீவிலிருந்து படகுச் சவாரிகளும் இருக்கின்றன. எல்லாமே துட்டுதான். 

ஆந்திரா சுற்றுலாத் துறையின் உணவகம் இருக்கின்றது.  

அடுத்து கனகதுர்கா கோயில். மிக மிக அழகான கனகதுர்கையின் வாசம். மறுபெயர் பவானி என்பதால் கோயிலின் அருகில் மேலே சொன்னத் தீவு இருப்பதால் பவானி என்ற பெயர் பெற்றது. கனகதுர்கை கோயில் இந்த்ரகிலாத்ரி எனும் மலையின் மீது இருக்கின்றது. மலை பெரிதாக இல்லை என்றாலும் மரங்களுடன் அழகாக இருக்கின்றது. கோயிலிற்குப் படிக்கட்டுகள் வழியாகவும் செல்லலாம், மலை மீது வண்டிகளிலும் செல்லலாம், மலையடிவாரத்திலிருந்து பேருந்துகளும் இருக்கின்றன. நாங்கள் படிக்கட்டு வழியாகச் சென்றோம். படிக்கட்டுகள் சுமார் 200-250 இருக்கும்.

படம் இணையத்திலிருந்து.  உள்ளே மொபைல், காமேரா அனுமதியில்லை

பல கதைகள் சொல்லப்படுகின்றன. அர்ஜுனன் துர்கையை வேண்டி இந்தக் குன்றின் மீது தவம் செய்து பாசுபதாஸ்திரத்தப் பெற்றதாகவும் அதனால் அருச்சுனன் துர்கைக்குக் கோயில் எழுப்பியதாகவும் ஒரு கதை. துர்கை சுயம்புவாக வந்ததாகவும் அதானால் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவளாகவும் சொல்லப்படுகின்றது. ஆதிசங்கரர் இந்தக் கோயிலில் தரிசனம் செய்ததாகவும் ஸ்ரீசக்கரத்தை ஸ்தாபித்ததாகவும் சொல்லுகின்றார்கள்.

படிகள் ஏறியது பாறைப் பரப்பில் ஏற வேண்டும். அங்கு கார்கள், பேருந்துகள் நிறுத்துமிடம் இருக்கின்றது வலது புறத்தில். இடது புறமாக செருப்புகள் வைக்கும் இடம். பின்னர் கோயிலுக்குள் நுழைந்தால் திருப்பதிக் கோயில் போன்று கம்பிகளுக்கிடையில் நடந்து செல்ல வேண்டும். பல இடங்களில் வளைந்து வளைந்து சென்று படிக்கட்டுகள் இறங்கிச் சென்று ஏறி என்று இறுதியில் கனகதுர்கா சன்னிதிக்குச் சென்றடையலாம். தர்ம தரிசனம், ஸ்பெஷல் தர்சனம் என்றும் இருக்கின்றது.  நாங்கள் சென்ற போது கூட்டமே இல்லாததால், நாங்கள் ஸ்பெஷல் தர்சனம் செல்லவில்லை. துர்கை சன்னிதியின் எதிரே மரத்தின் அடியில் ஆஞ்சநேயர் சன்னிதி. கொடிமரம், நிறைய இடமும் இருக்கின்றது. அதற்கும் வெளியே வந்தால் திறந்தவெளி இருக்கின்றது. அங்கிருந்து விஜயவாடா அழகாகத் தெரிகின்றது.

துர்கை சன்னிதியின் இடது புறத்தில் நுழைந்தால் அங்கு பிரசாதம் கவுண்டர் உள்ளது லட்டு, புளியோதரை விற்கின்றார்கள். புளியோதரை ஒரு தொன்னை அளவு-150 கிராம் இருக்கலாம் ரூ 5 தான். அருகில் குடிநீர் வசதியும் இருக்கின்றது. அதற்கு அடுத்தாற் போல் நுழைந்து படிகள் ஏறினால் முருகன் சன்னிதியும், கீழே மல்லேஸ்வர சன்னிதியும் (சிவபெருமான்) தில்லைநாதனைப் போலவும்), பிள்ளையாரும் இருக்கின்றார்கள். இன்னும் ஒரு முறை சென்றால்தான் சரியாக எங்கு எந்த சன்னிதி என்று சரியாகச் சொல்ல முடியும். கொஞ்சம் குழப்பமாகத்தான் இருக்கின்றது. இப்போது மீண்டும் மனதில் நினைத்துச் சொல்ல. எல்லா சன்னிதிகளும் ஜகஜோதியாக அழகாக இருக்கின்றது. கோயில் பெரியதாக இரு மலைகளையும் சேர்த்து இருக்கின்றது. துர்கை அழகோ அழகு!!! நன்றாகத் தரிசனம் செய்துவிட்டு மீண்டும் படிகள் இறங்கி கீழே வந்தோம். படிகள் இருக்கும் இடத்திலும், கீழேயும் நிறைய கடைகள். துர்கையின் படங்கள், வளையல்கள், பிரசாதக் கூடைகள் என்று வித விதமாக.

கோயிலின் நேரம் திங்களிலிருந்து வியாழன் மற்றும் சனிக்கிழமை காலை 4 மணியிலிருந்து இரவு 9 மணி வரையும், வெள்ளிக் கிழமை, ஞாயிற்றுக் கிழமையில் காலை 4 மணியிலிருந்து இரவு 10 மணி வரையும், இந்த நாட்களில் காலை 10 மணியிலிருந்து மதியம் 1 மணி வரை இந்தக் கோயிலிற்குள் அதாவது துர்கையைத் தரிசிக்க அனுமதியில்லை. (வேறு ஏதேனும் தகவல் விடுபட்டிருந்தால் வெங்கட்ஜி சொல்லலாம்.)

அடுத்து நாளை நாம் அமராவதிக்குச் சென்று புத்த அருங்காட்சியகத்தையும், அமராவதிக்குச் செல்லும் வழியில் இருக்கும் ஊண்டவல்லிக் குகைகளையும் பார்ப்போமா. (ஊண்டவல்லி என்றுதான் சொல்லுகின்றார்கள். நாங்கள் உண்டவல்லி என்று பேருந்து நிலையத்தில் சொன்ன போது அவர்களுக்குப் புரியவில்லை!) தொடர்கின்றேன். 

---கீதா